- این روزها همچنانکه می دانید و می بینید تب تبلیغات انتخاباتی به شدت بالا گرفته است . به روز سرنوشت ساز دیگری نزدیک می شویم . و امیدوارم این بار با چشم باز مردی را برای نشستن بر مسند ریاست جمهوری انتخاب کنیم که در لیاقتش اطمینان کامل داشته باشیم . 

- با خود قرار گذاشته بودم درباره ی این روزها و این انتخاب بنویسم اما این روزها آنچنان از فضای مسموم تبلیغات دل آزرده ام که ترجیح می دهم در حد اشاره ای بگویم و انزجار خود را از اینهمه بد اخلاقی اعلام کنم و به آرامش بعد از انتخابات دل خوش کنم .

- به آن دو شب تاریخی تلخ می اندیشم و برای خود و جامعه ی خود متاسف می شوم . ادبیات سیاسی بالاترین مسئول اجرایی کشور ادبیاتی نبود که در شان ملت ایران باشد . بی اخلاقی های او شگفت انگیز بود . دروغ گویی ها ، فرافکنی ها ، بی ادبی ها ، بی شرمی ها و خود خواهی های او یک اتفاق تازه در تاریخ سیاسی انقلاب ، و جمهوری اسلامی ایران بود . متاسفم . اینهمه بی اخلاقی در وجود این آدم چه می کند ؟ چگونه اینهمه را در شخصیت خود جمع کرده ؟ شگفت آور است . باور کنید . 

- این مرد سیاست را از اخلاق جدا کرد و اخلاق را از سیاست . این خود موضوع قابل بحثی است . شک نکنیم که بشر در تمام مناسبات اجتماعی ، فرهنگی و سیاسی خود سخت به اخلاق محتاج است . به همین بسنده میکنم که هیچ دین و آیین و مذهب و مسلکی ، بی اخلاقی را تایید نمی کند . هر چند در طول این ۴ سال او را می شناختم اما اعتراف می کنم در آن ۲ مناظره ی تلخ ، غافلگیر شدم . وای بر ما اگر از بی اخلاقی های سیاسی اش یا از سیاست بی اخلاقی اش غفلت کنیم ...

- جمعه بی شک پای صندوق های رای حاضر خواهم شد و به کسی غیر از او رای خواهم داد تا بدی جاودانه نشود . خدایا ما را از شر بی اخلاقی دور کن !

- بیش از این نمی گویم . همین بس که سخت دلگیرم و به تغییر امیدوار .. 

یا حق .