نقش خيال

طول و عرض فيزيکي يک اثر هنري ، نمي تواند به ارزش هاي هُنري آن ارتباطي داشته باشد . و به نظرم اين امري بديهي است . در واقع عمق انديشه و پهناي تفکر در يک اثر هنري ، با طول و عرض آن رابطه ي مستقيمي ندارد . و البته بديهي و طبيعي است که رابطه اي معکوس هم ندارد . اساسا به نظرم هيچ ارتباطي مابين آنها وجود ندارد . مي توان يک اثر هنري را صاحب تفکري حقير ، و طول و عرض فيزيکي بسيط يافت ، همانگونه که مي توان شاهد تفکري عميق در اندازه هاي فيزيکي کوچک بود .

سينماي کوتاه همچنانکه از نامش برمي آيد ، صاحب ظرف زماني اندکي است . خيلي از هنرمندان و کارشناسان اين مساله را جزء مزاياي اين سينما فرض مي کنند ، اما من معتقدم اين فقط يک خصوصيت است . هر چند وجود اين خصوصيت در اين سينما مسبب رشد توليد در آن است ، اما ساده انگارانه به نظر مي رسد اگر زمان کوتاه آن را ارزشي هنري قلمداد کنيم ( مسلم است که همين خصوصيت ، مشکلات توليد در سينماي کوتاه را به نسبت سينماي حرفه اي کاهش مي دهد اما اين به خودي خود دليل بر ارزشي فراتر از سينمايي با زمان فيزيکي بيش از آن ، نمي شود ) اما با اين وجود ، بديهي است که فيلم کوتاه هم ارزش هاي هنري خاص خود را داراست . اين خصوصيت ، خوب يا بد بودن فيلم کوتاه را تعيين نمي کند . بلکه خوبي يا بدي ، بزرگ يا کوچک بودن اين سينما رابطه ي مستقيمي با تفکر و انديشه ي جاري در آن دارد .

پس از نظر من ، در مقام قياس ، زمان اندک سينماي کوتاه ، آن را به سينماي بلند و حرفه اي برتري نمي بخشد ، آنچنانکه سينماي حرفه اي نيز صرفا به دليل طول و عرض فيزيکي و زماني آن نسبت به سينماي کوتاه برتري پيدا نخواهد کرد . برتري از آنِ تفکر برتر است . همانطور که وجود انسانهاي حقير و تفکرات حقيرتر در سينماي حرفه اي بديهي است ، حضور همان ها را نيز در سينماي کوتاه نمي توان دور از انتظار دانست . سينما جمع علم و هنر است . وقتي کسانيکه از علم و هنر تهي اند ، به حضور در اين عرصه اصرار بورزند ، تفکر حقير به سينما تزريق مي شود . اين ربطي به ذات هنر ندارد . ارتباطي به اندازه هاي فيزيکي آن نيز ندارد ... آيا تمام تابلوهاي باارزش نقاشي جهان ، طول و عرض فيزيکي بسيار بزرگي دارند ؟ .. مسلما اينگونه نيست ...

متاسفم که برخي مسئولين فرهنگي ـ سينمايي کشور ، سينماي کوتاه را ، به تصور کوتاه بودن ظرف زماني آن ، سينمايي ناقص ، حقير و بي ارزش مي دانند . و متاسف تر آنکه ، همين نگرش حقير را در تفکر برخي از دست اندرکاران سينماي کوتاه نيز مشاهده مي کنم .. آنانيکه خود را هنرمند مي نامند .. همانهاييکه در همين سينما ، خواسته يا ناخواسته ، بي انگيزه يا باانگيزه فعاليت مي کنند ... متاسفم .. بار ديگر به آنهاييکه سينماي کوتاه را سينمايي حقير فرض مي کنند عرض مي کنم : اين انديشه و تفکر است که مبداء آفرينش هنر است ، طول و عرض فيزيکي و يا زمان اندک يک اثر تصويري ، در ارزشمند شدن يا نشدن آن تاثيري ندارد .

خدايا ؛ سينماي کوتاه را از گزند تفکرات کوتاه و حقير مصون و محفوظ بدار ..
بارالها ؛ من ، خود ، انديشه و سينماي کوتاهم را به تو مي سپارم .
يا حق .