| تبليغات | X |
برگزیدگان بخش های مختلف جشنواره ی منطقه ای قزوین طی مراسمی معرفی شدند.
به گزارش پایگاه خبری فیلم کوتاه به نقل از روابط عمومی انجمن سینمای جوانان ایران ، برترین آثار مختلف این جشنواره با حضور ناصر باکیده مدیر عامل انجمن سینمای جوانان ایران ، حبشی مدیر امور جشنواره و مجامع سینمایی ، مهدی حقیقی مدیر امور تفاهم نامه های معاونت سینمایی ، محمد حسین شفیعی ها مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قزوین و صدها تن از فیلمسازان و سینماگران جوان و هنرجویان استان های قزوین ، گیلان ، خوزستان ، سمنان ، کرمانشاه ، فارس ، مرکزی ، تهران و یزد معرفی شدند.
هیات داوران این جشنواره برگزیدگان خود را در بخش های مختلف به شرح زیر معرفی کردند:
بخش داستانی:
تندیس جشنواره ، دیپلم افتخار و مبلغ پنج میلیون ریال به نیما عباس پور برای فیلمنامه فیلم داستانی " در ساعت 8 "
تندیس جشنواره ، دیپلم افتخار و مبلغ پنج میلیون ریال به کیوان یوسفی برای تصویر برداری فیلم داستانی " تنگ خالی ماهی "
تندیس جشنواره ، دیپلم افتخار و مبلغ پنج میلیون ریال به امید وفایی برای تدوین فیلم داستانی " سوگند به شب "
تندیس جشنواره ، دیپلم افتخار و مبلغ پنج میلیون ریال به عاطفه خادم الرضا برای کارگردانی فیلم " تنگ خالی ماهی "
بخش مستند:
هیات داوران در بخش مستند ضمن اهدای دیپلم افتخار به فیلم " فاز هفتم " ساخته ی حمید نجفی زاده ، تندیس جشنواره ، دیپلم افتخار و مبلغ پنج میلیون ریال را به پژمان تیمورتاش سازنده ی فیلم " استوک ها پاره ، ساق ها شکسته " اهدا کرد.
بخش کارگردانی:
هیات داوران ضمن اهدای دیپلم افتخار عطاا... مجابی برای کارگردانی فیلم " سوگند به شب " ، تندیس جشنواره ، دیپلم افتخار و مبلغ شش میلیون ریال به طور مشترک به بهزاد رسول زاده برای کارگردانی فیلم داستانی " سراب " و فیلم مستند " طبیعت فردا " و بهاره للهی برای کارگردانی فیلم داستانی " به روایت یک رؤیا " اهدا کردند.
بخش انیمیشن:
هیات داوران ضمن اهدای دیپلم افتخار به امیر نصیری بخاطر فیلم " اینم یه مدلشه " ، تندیس جشنواره ، دیپلم افتخار و مبلغ پنج میلیون ریال به مجید پناهی برای فیلم " بادکنک سارا " اهدا کرد.
بخش تجربی:
تندیس جشنواره ، دیپلم افتخار و مبلغ چهار میلیون ریال به بهرنگ بابایی بخاطر فیلم " تاریک ترین نقطه ی شهر "
بخش چشم انداز سرزمین زیبای من:
تندیس جشنواره ، دیپلم افتخار و مبلغ شش میلیون ریال به طور مشترک به فیلم " عزیز و نگار " ساخته ی یوسف علیخانی و فیلم " سرو عرشی " ساخته ی حامد کلجه ای
بخش در جستجوی حقیقت:
تندیس جشنواره ، دیپلم افتخار و مبلغ پنج میلیون ریال به فیلم " بر شاخ این شجر " ساخته ی محمد ملا عباسی
بهترین فیلم جشنواره:
بهزاد رسول زاده ، تندیس جشنواره ، دیپلم افتخار و مبلغ شش میلیون ریال را به خاطر فیلم داستانی " سراب " به عنوان بهترین فیلم جشنواره ی منطقه ای قزوین از آن خود کرد.
همچنین انجمن سینمای جوانان قزوین به عنوان بهترین مجری طرح ، تندیس جشنواره ، دیپلم افتخار و مبلغ شش میلیون ریال را به خاطر تلاش در تولید آثار متعدد و متنوع بر اساس مضامین ملی ، مذهبی و بومی دریافت کرد.
از زمانيكه بشر از نقش روي ديوار، به مثابه ي نوعي سرگرمي، بازي و تفريحي جذاب، تا مهمتر از آن، راهي براي برقراري ارتباط با همنوع خود، و نيز روشي براي ثبت و ماندگاري احساسها، عواطف، آرمانها و اهداف زندگي اَش استفاده كرد، نطفه ي هُنرتصويريِ عصرِ حاضر، در بطنِ خاطر زيبايي دوستِ بشر بسته شد. هر چند هُنر نقاشي تا رسيدن به هُنر سينما، قرنها راه طي كرد اما در اين بين، بارِ سنگينِ عميق ترين و تأثيرگذارترين هُنر ميان اين فاصله ( قرنهاي بين نقاشي تا سينما ) را ادبيات به دوش كشيد.
به گواهي شواهد روشن، كه بر هيچ اهل انديشه اي پوشيده نيست، هُنر سينما، تأثيرگذارترين و عميق ترين هُنر تصويري و يا شايد تأثيرگذارترين و عميق ترين هُنر امروز جهان است. سينما، نتيجه ي آرمان بشر، براي جنبش تبديل ذهنيت به عينيت است. سينما تولّد آرماني است كه در آن بشر به دنبال تحقق تبديل ذهنيت به عينيتي بود كه او را به عرصه هايي ديگرگونه از جنس واقعيت و خيال رهنمون مي كرد. بشر به آرزويش رسيد و سينما اين مهم را براي او به عرصه ي ظهور رساند. پيش از اين، ادبيات همين وظيفه را البته به صورتي پنهان تر بر عهده داشت. در ادبيات، نويسنده، عينيتِ خيالي ( ذهني ) خود را با بكارگيري كلمه و جمله، به ذهنِ عينيت جويِ مخاطب تزريق مي كند تا خواننده هم در پروسه اي كاملا ً ذهني، به عينيتي ذهني كه حاصل نگرش او به ادبياتِ نويسنده، و مهمتر از آن حاصل احساسها، عواطف، آرمانها و اهدافِ زندگي خويش است، نزديك شود. مسلم است كه اين عينيت كه من نام آنرا عينيتِ ادبي مي گذارم، هميشه، الزاماً همان عينيتي نيست كه نويسنده متصوّر بوده، و اين خاصيّت ادبيات است. اما در سينما، براي مخاطب لزوماً همان عينيتي ( تصويري از حركت ) وجود دارد كه او با هر نوع نگرشي، آنرا همانطوريكه هست، مي بيند و درك مي كند. يعني عينيت در سينما، الزاماً همان عينيتي است كه سينماگر متصوّر بوده، چرا كه سينما حاصل تصوّر سينماگر است. من نام اين عينيت را بطور قراردادي ، عينيتِ سينمايي مي گذارم، همانطوريكه عينيتِ پنهان ادبيات را نيز عينيتِ ادبي نام نهادم.
بين عينيتِ ادبي و سينمايي، تفاوتي فارغ از خوبي و بدي وجود دارد كه به زعم من، صرفاً به خصوصياتِ اين دو مربوط است. اگر در سينما، عينيتي قابل رؤيت و ثابت ( از لحاظِ بصري ) و در ادبيات، عينيتي غير قابل رؤيت و سيّال ( از لحاظِ ذهني ) وجود دارد، دليل بر برتري اين به آن يا آن به اين نيست. اين خصلتِ سينما و ادبيات است و مسلم است كه هُنرمند، با علمِ به اين خصوصيات، از ادبيات يا سينما به عنوان ابزاري براي بيان انديشه ها و آرمان هايش بهره مي برد.
بزرگترين نعمتِ عصر حاضر را، بهره مندي بشر از اين دستاوردِ هُنري مي دانم. سينما، فارغ از كوتاه يا بلند بودن، مستند يا داستاني بودنش، تأثيرگذارترين و عميق ترين هُنر عصرِ حاضر است.
مسلم است كه همانطوريكه ادبيات بر سينما تأثير گذاشته، سينما هم بر ادبيات اثرگذار بوده است. همانطوريكه در سينما از ادبيات اقتباس صورت مي گيرد، ادبيات هم از سينما اقتباس پذير است. تعامل بين ادبيات و سينما، مي تواند دريچه هاي روشن و تازه اي به هر يك از آنها ببخشايد. سينما اما وامدار ادبيات است. ادبياتي كه خود وامدار همان نقش ها، نقاشي ها و علامت هاي قراردادي ( كه بعدتر به كشفِ خط انجاميد ) انسانهاي غارنشين است. اما با اينهمه، آنچنانكه ذكر شد مهمترين و تأثيرگذارترين هُنر عصر حاضر، به گواهي شواهدِ بيشمار همان سينما است.
چيزي كه سينماي كوتاه را تا تأثيري عميق تر بر ذهن و روح و روان مخاطب پيش مي برد، خصوصياتي است كه البته در سينماي حرفه اي نيز وجود دارد، اما واقعيت اين است كه اين خصوصيات، همچون عُصاره اي ناب و عميق، جزء جدايي ناپذير اين سينما را تشكيل مي دهد.
ايجاز، نگاهِ نو، روايتهاي متنوع، جسارت و صداقتِ فيلم كوتاه، به هُنرمند مجالي مي دهد تا فارغ از سينماي گيشه و دغدغه ي بازگشتِ سرمايه، سينمايي متفاوت و نو را بيافريند. اتفاقاً، نگاهِ شخصي فيلمساز فيلم كوتاه ( از مؤلفه هاي اين سينما )، به نوعي با نگاهِ شخصي نقاشي هاي انسانهاي غارنشين، كه من آنها را مادر ادبيات و سينماي امروز مي دانم، بسيار نزديكتر است. آنچه مهم است اين است كه مسلماً در جنبش تبديل ذهنييت به عينيت، سينماي كوتاه، با در اختيار داشتن عُصاره ي خصوصياتِ هُنر به تمام معني كلمه ( آنچنانكه اين اصطلاح معمولاً و بيشتر به موسيقي، نقاشي، تئاتر و هُنرهاي تجسمي اطلاق مي شود تا به سينما )، مي تواند نقش مهمي ايفاء كند. به نظر مي رسد تحقق آرزوي انسان نقاشِ غارنشين به سينماي كوتاه نزديكتر و با اين سينما امكان پذيرتر است.
حال بايد پرسيد آيا سينماي كوتاهِ ما از هر جهت آمادگي بر دوش كشيدن باري به اين سنگيني را دارد؟...والسلام...
اين نوشته به قلم سيد مرتضي سبزقبا ، در نُهمين شماره ي خبر انجمن (نشريه داخلي انجمن سينماي جوانان ايران ) - دوره ي سوم ، مردادماه 1386- به چاپ رسيده است.
۵۵ فیلم برای شرکت در بخش مسابقه هفتمین جشنواره منطقهای انجمن سینمای جوانان ایران ویژه منطقه ٣ کشور انتخاب شد.
به گزارش «پایگاه خبری فیلم كوتاه» به نقل از روابط عمومی انجمن سینمای جوانان ایران، هیاتانتخاب هفتمین جشنواره منطقهای انجمن سینمای جوانان ایران ویژه منطقه سه کشوری از میان ١۵٠ فیلم رسیده به دبیرخانه جشنواره ۵۵ فیلم را برای شرکت در بخش مسابقه برگزیدند.
این هیات سه نفره متشکل از اکبر نبوی، مجید جوزانی و مهدی کرمپور ٢٢ فیلم داستانی ٧ فیلم پویانمایی، ۵ فیلم تجربی و ١١ فیلم در قالب مستند همچنین ۵ فیلم با موضوع در جستجوی حقیقت و ۵ فیلم با موضوع چشمانداز سرزمین زیبای ما را انتخاب کردند.
فیلمهای بخش داستانی:
تلنگر (مصطفی الماسی)، تولدی دیگر (محمدحسین عابدی)، تولد (مسعود دائیزاده، شمسالله داییزاده)، سراب (بهزاد رسولزاده)، سکانس آخر (سهیلا پورمحمدی)، سوگند به شب (عطا مجابی)، قرار یازدهم (شهرام رحیمی)، در ساعت ٨ صبح (مصطفی امامی)، به روایت یک رویا (بهارهللهی)، بیخوابی (سیدعباس شفیعی)، قهوهای سوخته (شهروز جلالت)، مادر بزرگ (مزدک مقدادی)، مزاحم (ساسان عادلی)، قطرهها (رویا مجدنیا)، ساخته شده با یک نور (علی روئین)، این هم بازیست (گیتی باقری)، رقص مرد مرده (سیدمرتضی سبزقبا)، خورشید برای همه طلوع میکند (سعید محسنی یوسفی)، هدیه (شهناز محمدی)، میان دوسیاهی (سیدمرتضی جذاب)، تنگ خالی ماهی (عاطفه خادمالرضا) و نمور (مصطفی فرهنگیان).
فیلمهای بخش مستند:
مراسم صبحگاهی و زیر درختان کاج (هادی آفریده)،استوکها پاره – ساقها شکسته (پژمان تیمورتاش)، به تو میاندیشم (علی بابایی)، طبیعت فردا (بهزاد رسول زاده)، فاز هفتم (حمید نجفیراد)، سمفونی تاریک (فرشته احمدلو ـ محمد ترابزاده)، از چهعددی خوشت میآید (گروه شالیزه)، شغل (حمید پروانه)، شهرما خانه ما (سیدعلی جعفری) و جلد (علی اصغر جانعلی پور).
فیلمهای بخش درجستجوی حقیقت:
نشانه (مجید عیدان)، عاشورا (ریحانه ملک الشعار)، برشاخ این شجر (محمدملا عباسی)، این راه بیپایان (رحیمزاده زاجکانی) و آهنگی که با تو شنیدم (بهینا ملاعباسی، آرمان یاض).
فیلمهای بخش انیمیشن:
اینم یه مدلشه (امیر نصیری)، شب بود (مریم کریمی)، هراس (محمد حاجی زاده)، بادکنک (فرهاد نجفی فرد)، جای جان (سجاد فروغی)، بادکنک سارا (مجید پناهی) و شیطنت (مجید فرهادی)
فیلمهای بخش تجربی:
پیروزی عشق (احمد فرهمندیان)، B (حسین غلامی)، چای (آرمان فیاض)، تلاش یک لاک پشت رودخانه (حسین غلامی) و تاریک ترین نقطه شهر (بهرنگ بابایی).
فیلمهای بخش چشمانداز سرزمین زیبای ما:
عزیز و نگار (یوسف علیخانی)، سرو عرشی (حامد کلجهای، بهنیا ملا عباسی)، کریم (میرعباس خسروی نژاد، فردوس خسروی نژاد)، میترا (شهریار پورسیدیان) و گلشید (محمد عرب عامری).
هفتمین جشنواره منطقهای انجمن سینمای جوانان ایران ویژه منطقه سه کشور از ٢٣ تا ۲۵ مردادماه در قزوین برگزار میشود.
واقعیت اینکه قرار نبود بلافاصله بعد از « رقص مرد مُرده» فیلم دیگری بسازم . خسته بودم .خسته شده بودم و ترجیح می دادم مدتی فقط بنویسم و بخوانم و ببینم . بعد از« رقص مرد مُرده » بر حسب نیاز و به خاطر تسکین رنج خستگی ، به فیلمنامه ی جدیدی می اندیشیدم که ناگهان حاصلش آنقدر در من تاثیر گذاشت که ترجیح دادم برای رفع خستگی روحی و روانی ام ، به تولید برسانمش . خیلی آرام و بی سر و صدا با یک بازیگر و دوست و همکار عکاسم حجت خودآمد ، بعد از پیش تولیدی کامل اما در مدت زمانی بسیار کوتاه ، فیلم را کلید زدم و بعد از دو روز (چهارم و پنجم مرداد ماه) تصویر برداری به اتمام رسید . بلافاصله تدوین را آغاز کردم و بعد از صداگذاری و ضبط موسیقی که به همت محسن مستکین و محمدرضا زربخش صورت پذیرفت ، پرونده این فیلم هم به نرمی و صبوری بسته شد .
حاصل حقیقتاً برایم فوق العاده لذت بخش بود . فیلم شیرینی بود که واقعاً خستگی های «رقص مرد مُرده » را از تن و روح و روانم به در برد.
چون قصدم کسب آرامش بود ، حتی گروه همیشگی اَم را هم دعوت به کار نکردم . دلیل مهمّش این بود که نمی خواستم با تولید مداوم و پشت سر هم ، دوستان را خسته کنم . اما فیلم هم این اجازه را به من می داد که با گروهی کوچکتر و جمع وجورتر، سر صحنه بروم . فیلم فقط یک بازیگر دارد و داستانش فقط در یک اتاق اتفاق می افتد .
بعد از سالها دوباره از سیدعلی سبزقبا به عنوان بازیگر استفاده کردم. من بعد از فیلم «خانه ی اجدادی» مترصّد فرصتی بودم تا دوباره از او که به نظرم ذاتاً بازیگر است ، استفاده کنم. این فرصت در این فیلم که «نُت هفتم» نام دارد، دست داد و سیدعلی هم ثابت کرد که قدر موقعیت ها را می داند .حجت خودآمد هم مثل همیشه عکسهای خوبی گرفت ، علاوه بر این تصویر برداری پشت صحنه را هم به عهده گرفت . از لطف دوستانه اش ممنونم . یار همیشگی اَم مجتبی زاهد نیز، بعد از تصویربرداری ، سر تدوین و صداگذاری حاضر شد و من تلاش کردم تا از نظرات و پیشنهادات او استفاده کنم. ضمن اینکه کار فنی ساخت تیتراژ هم برعهده ایشان بود . سپاسگزار همیشگی اَش هستم .
این فیلم برای من به عنوان نویسنده ،کارگردان و تصویربردار ، یک بازیگوشی در فرم هم بود که امیدوارم نتایج خوبی در برداشته باشد.
«نُت هفتم» با مدت زمان 15 دقیقه ودر قطع مینی دی وی تولید شد.
ترجیح دادم تهیه کنندگی فیلم را خود بر عهده بگیرم . بعد از« خانه ی اجدادی» که خودم تهیه کننده اش بودم، تمام فیلمهایم را به تهیه کنندگی انجمن سینمای جوانان دزفول ساخته ام اما این فیلم بنا به دلایلی به تهیه کنندگی انجمن سینمای جوانان «من» تولید شد... همین ... با درود ...
فيلم رقص مرد مرده در هفتمين جشنواره فيلم كوتاه منطقه سه كشور پذيرفته شد.
جشنواره منطقه سه سينماي جوان در دو بخش " مسابقه " و " جنبي " برگزار مي شود. در بخش مسابقه، هيئت داوران جشنواره در سه بخش " مسابقه " ، " سرزمين زيباي ما " و " در جستجوي حقيقت " ، فيلمهاي فيلمسازان جوان را مورد ارزيابي قرار مي دهند.
امسال علاوه بر بخشهاي ذكر شده، بخش مسابقه پوستر هم در برنامه هاي جشنواره گنجانده شده كه شامل مسابقه پوستر فيلمهاي ارسالي به دفتر جشنواره است. شخصاً از توجه مسئولين جشنواره به بخشهاي جنبي فيلمها، خوشحالم. كاش زماني فرا برسد كه موسيقي متن، بازيگري و طراحي صحنه و لباس فيلمهاي كوتاه هم به قضاوت گذاشته شود. به نظرم اين به رشد سينماي كوتاه كمك خواهد كرد.
بخش جنبي جشنواره ي امسال كه به شكل غير رقابتي است، در سه بخش به شرح ذيل برگزار مي شود:
۱- فيلمهاي كوتاه داخلي و خارجي
۲- سخنراني و نشست هاي تخصصي با حضور اساتيد و هنرمندان
۳- كارگاه آموزشي
به گزارش دبيرخانه جشنواره، هيئت انتخاب جشنواره ي جوان امسال را آقايان محمود يارمحمدلو، محمدرضا گوهري، محمود گبرلو، مهدي نادري و ساعد نيك ذات، تشكيل مي دهند .
اين جشنواره از ۲۳ تا ۲۵ مردادماه ۸۶ به مدت سه روز در استان قزوين و با حضور ۹ استان كرمانشاه، يزد، گيلان، خوزستان، فارس، قزوين، مركزي، سمنان و تهران، برگزار خواهد شد.
بالاخره تولید فیلم جدیدم با نام «رقص مرد مرده» به اتمام رسید. پیش تولید از روز پنجشنبه سوم خرداد ماه 1386 آغاز شد و بعد از حدود 10 روز ، تصویربرداری به پایان رسید. بلافاصله تدوین فیلم آغاز شد و بعد از صداگذاری ، فیلم روز پنجشنبه چهاردهم تیرماه به انجمن سینمای جوان دزفول سپرده شد.
این فیلم داستانی در قطع مینی دی وی و به مدت زمان 17 دقیقه تولید شد. فیلم ماجرای سه دانشجوی سینماست که دو نفر از آنها در سالروز تولد صادق دوستشان قصد غافلگیری او را دارند اما ...
تولید فیلم به نسبت سال گذشته بسیار مشکل تر شده. روز به روز شرایط دشوارتر از قبل می شود. تجربه ها به فریادمان نمی رسند و هنوز از کمبود امکانات و بودجه مناسب ، رنج می بریم. واقعیت اینکه، تولید این فیلم مرا بسیار آزار داد. از کسانی انتظاراتی داشتم که هیچکدام به هیچ نوعی برآورده نشد. ناسپاس نیستم اما قرار نیست بعد از تولید هر فیلمی در تشریح آرزوها، اندیشه ها و دغدغه هایم انرژی هزینه کنم و یا درباره انتظاراتم از خود ، دیگران و یا انجمن، سخن بگویم. همه چیز روشن تر از آن است که بر اثر غفلت یا تنبلی یا کم فروشی بعضی ها، تلاش گروهی کوشا، به ثمر ننشیند و یا نادیده گرفته شود. قصد ندارم درباه تولید فیلم حرف بزنم اما دلم از خیلی ها گرفته... چه آنها که شعار می دهند و عمل نمی کنند... چه آنها که بی تفاوت شده اند... و چه آنهائیکه کارشکنی می کنند... بگذریم...
اما نیمه پر لیوان این است که دوستانی هم به من در ساخت این فیلم کمک کردند و بی انصافی است اگر حداقل از آنها تشکر نکنم. فیلم به لطف محسن مستکین و خانواده محترمش درمنزل او تصویربرداری شد. هیچ وقت محبتش را فراموش نمی کنم. علی خانبابا فیلم را تصویربرداری کرد که همیشه سپاسگزارش هستم.
به رسم ادب و سپاس نام دوستانی را که مرا در تولید این فیلم یاری دادند، ذکر می کنم:
عکس: حجت خودآمد - امور رایانه: مجتبی زاهد - تصویربردار پشت صحنه: عادل خلف عادلی -موسیقی: محسن مستکین - بازیگران: حجت مرادی، رضا طاهری، محمدرضا محمدی و مسعود طالبی.
با تمام سختی ها و کاستی ها و با تمام خستگی ها و لذتهای فراموش نشدنی سینما، خوب یا بد، زشت یا زیبا، پرونده این فیلم هم برای همیشه بسته شد.. امیدوارم اگر قرار است بعد از این فیلم بسازم،قبل از آن پاسخ انتظاراتم از خود، دیگران و یا انجمن را دریافت کرده باشم... یاحق...
