پوستر فیلم

فیلم " از ما " به نویسندگی و کارگردانی سید مرتضی سبزقبا به بخش مسابقه ی دهمین جشنواره ی ملی فیلم کوتاه و مستند رضوی راه یافت.

دبیرخانه ی دهمین جشنواره ی ملی فیلم کوتاه و مستند رضوی یزد، اسامی فیلم های بخش مسابقه ی این جشنواره را اعلام کرد. به گزارش دبیرخانه ی جشنواره، از میان 531 فیلم رسیده به جشنواره ی دهم رضوی، در مجموع در دو بخش مستند و داستانی 46 فیلم به بخش مسابقه ی این جشنواره راه یافتند. ضمن این که هیئت انتخاب از این بین 28 فیلم را برای رقابت در بخش داستانی این جشنواره برگزید. 

فیلم کوتاه داستانی " از ما "، به رابطه ی انسانی و اخلاقی انسان هایی با دو ملیت متفاوت می پردازد که به رغم این که در همسایگی هم زندگی می کنند، اما سال هاست که از هم بی خبرند. این دو حالا پس از سال ها همدیگر را در دزفول می یابند.  

اسامی عوامل تولید این فیلم به این شرح اند:

نویسنده و کارگردان: سید مرتضی سبزقبا- تصويربردار: امير علی ­ويسی- تدوين: فريد دغاغله- صدابردار: هادی ساعد محکم- طراح صحنه، لباس و گریم: حميد نورآبادی- عكاس: جواد شیدا- تصويربردار پشت صحنه: حجت کایدخورده- دستيار تصويربردار: وریا گلزاریان، جمیل نصیری- منشی صحنه: فاطمه ی سياح­ طرفی- امور تدارکات: منصور رضایی، میلاد صالح وند- مدیر توليد: حسين عليزاده- بازيگران: علیرضا خداداد، عظیم سبزقبا- تهیه کننده: بهزاد کهزاد- تهیه شده در سیمای مرکز خوزستان.

گفتنی ست که فیلمنامه ی این فیلم پیش از این جایزه ی بهترین فیلمنامه ی سومین جشنواره ی فیلم و فیلمنامه نویسی بسیج خوزستان، جایزه و لوح تقدیر بهترین فیلمنامه ی سومین جشنواره ی ملی بسیج تهران، و همچنین جایزه و لوح تقدیر بهترین فیلمنامه ی چهارمین جشنواره ی ملی فیلم کوتاه حسنات اصفهان را دریافت کرده است.

اعضای هیئت انتخاب جشنواره را پریوش نظریه، مرجان اشرفی زاده، حسن روشن بخش، سید جلال دهقانی اشکذری  و روزبه رایگا تشکیل داده اند.

لازم به ذکر است که دهمین جشنواره ی ملی فیلم کوتاه و مستند رضوی، 25 تا 28 مرداد ماه 1394 در یزد برگزار خواهد شد.

                  پوستر دهمین جشنواره ی ملی فیلم کوتاه و مستند رضوی یزد


در ایسنای خوزستان بخوانید.
در یزدی نیوز بخوانید.
در خوزنیوز بخوانید.
اسامی فیلم های منتخب جشنواره در سایت های خبری:
سایت جشنواره ی فیلم رضوی یزد
یزدی نیوز

خبرآنلاین
ایسنا

یا حق.

 

برچسب‌ها: سید مرتضی سبزقبا, فیلم از ما, دهمین جشنواره ی ملی فیلم کوتاه و مستند رضوی یزد, 1394
+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام تیر ۱۳۹۴ساعت  ۱۳:۳۱ بعد از ظهر  توسط  سید مرتضی سبزقبا  | 

  ماه من. اثر هنرمند روسی لئونید تیشکوف

رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنک رَحْمَةً إِنَّک أَنتَ الْوَهَّابُ
پروردگارا! پس از آن که هدایت مان کردی، دل های ما را مگردان، و رحمتی از سوی خویش به ما ارزانی دار که تو بخشنده ای

رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ
پروردگارا! ایمان آورده ایم، ما را بیامرز و بر ما رحمت آور، و تو بهترین مهربانانی

رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنک رَحْمَةً وَهَیِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا
پروردگارا! بر ما رحمت خویش بگستر و کار ما را به سامان آور


ربَّنَا أَفْرِغْ عَلَیْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْکافِرِینَ
پروردگارا! بر ما باران صبر فرو ریز و گام های ما را استوار بدار و ما را بر خدانشناسان پیروز گردان

قرآن کریم - ترجمه ی استاد بهاءالدین خرمشاهی

یا حق.


برچسب‌ها: سید مرتضی سبزقبا, رمضان 1394 هجری خورشیدی, ربنا, استاد محمد رضا شجریان
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و یکم تیر ۱۳۹۴ساعت  ۱۳:۴۸ بعد از ظهر  توسط  سید مرتضی سبزقبا  | 

 
        

به نقل از خبرگزاری ایسنا:

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه ی خوزستان، سید مرتضی سبزقبا درباره ی جایگاه فرهنگ استان در سینمای مستند خوزستان گفت: پیش از پرداختن به جایگاه فرهنگ استان در سینمای مستند خوزستان باید درباره ی واژه "فرهنگ" سخن بگوییم. فرهنگِ یک ملت، شیوه و روش زیستن آن ملت در تمام ابعاد گوناگون زندگی است. نوع پوشش، تغذیه، آداب و رسوم، زبان و گویش، اخلاق و منش اجتماعی، دین، آیین و باور مردم، "فرهنگ" آن­ها را تشکیل می‌دهد، بنابراین هر آنچه که با نحوه ی زیست مردم عجین شده است فرهنگ مردم تلقی می‌شود.

این فیلم‌ساز مستند ادامه داد: از این حیث، سینمای مستند استان هیچ گاه از فرهنگ مردم ما تهی نبوده است. آثار خوبی در زمینه ی انتقال و یا حتی گاه نقد فرهنگ عمومی مردم خوزستان ساخته شده که برخی از آن­ ها فیلم‌های قابل تأملی هستند، اما اگر منظور از "فرهنگ" جاذبه‌های فرهنگی، گردشگری و یا پیشینه ی تاریخی استان باشد باید گفت که در سینمای خوزستان فیلم‌های چندانی در این زمینه تولید نشده است. آنچه که تولید شده معمولن جنبه ی معرفی و شناخت جاذبه‌های فرهنگی و گردشگری نداشته و بیش از هر چیز دغدغه‌های فرهنگی فیلم‌ساز را منتقل کرده است.

سبزقبا با بیان اینکه مشکلات و موانع زیادی بر سر راه این نوع سینما قرار دارد، تاکید کرد: سینمای مستند همچون سینمای کوتاه هنر مظلومی ست، به این معنا که به جز نهادی همچون "مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی" هیچ کدام از مراکز و نهادهای فرهنگی و هنری کشور خود را موظف به حمایت مادی و معنوی از این سینما نمی‌دانند.

او یادآور شد: سال‌هاست که به جز اکران فیلم‌های مستند در جشنواره‌های سینمایی هیچ کدام از این آثار در سالن‌های سینمای کشور به شکل گسترده اکران نمی‌شوند. تلویزیون هم به عنوان یک رسانه ی فراگیر هیچ گاه به شکل مستمر و هدفمند به این سینما نپرداخته است. با این شرایط و کمبود سرمایه‌گذاری در سینمای مستند، فیلم‌ساز این سینما بیش از هر چیز ترجیح می‌دهد که در آثارش به مشکلات و معضلات اجتماعی و فرهنگی جامعه‌اش بپردازد تا به تبلیغ جاذبه‌های فرهنگی و گردشگری استان‌اش، چرا ‌که برای فیلم‌ساز پرداختن به مشکلات و معضلات اجتماعی در اولویت قرار می‌گیرد.

این هنرمند سینما با یادآوری این­که تبلیغ جاذبه‌های توریستی استان قبل از سینماگر باید برعهده ی مراکز و نهادهای فرهنگی گذاشته شود، تصریح کرد: فراهم کردن بودجه برای تولید این آثار و یافتن سرمایه‌گذار در این حیطه، وظیفه ی نهادهای دولتی و نیمه‌دولتی است، هر چند که متأسفانه هر کدام از این مراکز فرهنگی به نوعی از زیر بار این مسؤولیت به بهانه‌های مختلف شانه خالی می‌کنند.

کارگردان فیلم «آن‌ها» در عین حال اظهار کرد: در دولت جدید البته با اجرای طرح اکران "هنر و تجربه" بخشی از فیلم‌های مستند در کنار فیلم‌های سینمایی و کوتاه به نمایش درمی‌آیند که این در نوع خود قابل تقدیر و ستایش است، این اما کافی نیست.

سبزقبا معتقد است: سازمان عریض و طویلی چون تلویزیون می‌تواند در راستای حمایت از تولید فیلم‌های مستندی که به معرفی و شناخت جاذبه‌های فرهنگی، گردشگری و پیشینه ی تاریخی استان می‌پردازند اقدامات مؤثری انجام بدهد اما متأسفانه صدا و سیمای مرکز خوزستان در این زمینه عملکرد مثبتی نداشته و ندارد.

او توضیح داد: فیلم‌های گزارشی بسیاری با هزینه ی بیت‌المال در این مرکز تولید می‌شود که هیچ کدام از ساختار مناسب و کیفیت هنری شایسته‌ای برخوردار نیستند. این مرکز در جذب و حمایت فیلم‌سازان برتر استان ناموفق بوده و از این حیث به وظیفه ی خود در حمایت از سینمای مستند استان عمل نکرده است، هر چند که بخش مهمی از برنامه‌های این شبکه را معرفی جاذبه‌های گردشگری، معماری و پیشینه تاریخی استان تشکیل داده است اما به سبب کیفیت نازل و ساختار ضعیف این برنامه‌ها تأثیر مثبت و فراگیر این رسانه از بین رفته است. به تعریف دیگر این رسانه به ضد خود تبدیل شده است؛ نوعی نقض غرض آشکار. به نظرم اگر برای رشد صنعت گردشگری و یا معرفی جاذبه‌های فرهنگی، تاریخی استان اراده‌ای وجود داشته باشد باید این اراده را از مراکز و نهادهای فرهنگی همچون سازمان میراث فرهنگی، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و صدا و سیمای مرکز خوزستان مطالبه کرد.

کارگردان «برای او» عنوان کرد: استان خوزستان فیلم‌سازان جوان خوبی دارد که البته شمار زیادی از آن‌ها به دلیل وجود همین مشکلات و موانع بار سفر بسته‌اند و پایتخت‌نشین شده‌اند. آیا مسؤولان استان هیچ فکر کرده‌اند که چرا این فیلم‌سازان عطای زندگی در استان محل تولدشان را به لقای مهاجرت به پایتخت بخشیده‌اند؟ آیا جز این بوده که مشکلات حال حاضر سینمای استان مسبّب اصلی مهاجرت این فیلمسازان به پایتخت بوده است؟ باید برای این مسأله راهکارهای منطقی و عملی اندیشید.

سبزقبا گفت: گونه‌ای از سینمای مستند می‌تواند در جهت معرفی و شناخت جاذبه‌های تاریخی و طبیعی استان مؤثر باشد به شرطی که نهادهای مسؤول به عنوان سرمایه‌گذار و یا متولی مسایل فرهنگی وظایف خود را به درستی انجام بدهند. از این زاویه سینمای مستند حتی می‌تواند به رونق صنعت گردشگری استان کمک کند و در رشد و بهبود اقتصاد این صنعت مفید باشد.

در ایسنای خوزستان بخوانید.

یا حق.


برچسب‌ها: سید مرتضی سبزقبا, گفت و گو با ایسنا, جایگاه فرهنگ استان در سینمای مستند خوزستان
+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم تیر ۱۳۹۴ساعت  ۵:۱۹ قبل از ظهر  توسط  سید مرتضی سبزقبا  | 

 
   

 به نقل از خبرگزاری ایسنا:

 
یک فیلم‌ساز معتقد است: فصل تازه
‌ای در شیوه ی مدیریت سینمای کوتاه کشور آغاز شده است.

سید مرتضی سبزقبا در گفت ‌‌و گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) ـ منطقه ی خوزستان ـ گفت: به نظرم فصل تازه ای در شیوه ی مدیریت سینمای کوتاه کشور آغاز شده است. امیدوارم این موج خیلی زود به ساحل سینمای کوتاه خوزستان هم برسد و بنیان تفکرات فرسوده و کم مایه و مدیریت‌ های بی ‌ثمر و حتی زیان ‌آور این سال‌ ها از ریشه برچیده شود.

وی با بیان این که سینمای کوتاه به اندیشه‌ ای بلند و عمیق نیازمند است افزود: آن چه سینمای کوتاه را از ورطه ی سکون و از دوران فترت ‌اش رها خواهد کرد اندیشه ی کاربردی صحیح در شیوه ی مدیریت کلان آن است.

او خاطرنشان کرد: سال ‌هاست که به جز دانشکده‌ ها، دانشگاه‌ ها و مراکز خصوصی وظیفه ی آموزش و پرورش فیلم‌سازان جوان برعهده ی انجمن سینمای جوانان ایران است. شاید اوج دوران درخشان این انجمن در دهه هفتاد بود که به واسطه ی سیستم آموزشی مؤثر و تفکرات مدیریتی کارآمد، از درون این انجمن فیلم‌سازان و استعدادهای تازه ‌ای به سینمای حرفه ‌ای ایران معرفی شدند. اما سال ‌ها مدیریت این انجمن آموزشی مهم به دست مدیرانی سپرده شده بود که قصد داشتند دوباره و از نو چرخ را اختراع کنند.

سبزقبا اظهار کرد: آن ‌ها سیستم مدیریتی "آزمون و خطا" را به طور مداوم تکرار کردند و بر مشکلات آموزشی سینمای کوتاه کشور مصائب دیگری هم افزودند. روش ‌های ناکارآمد و زیان بار آن ‌ها؛ چه در مبحث آموزش و چه در پروسه ی تولید، به اضافه ی عدم نظارت بر شیوه ی مدیریت برخی دفاتر در شهرستان‌ ها مشکلات سینمای کوتاه کشور را صد چندان کرد.

این فیلم‌ساز خاطرنشان کرد: در برخی دفاتر انجمن مدیریت ‌های سلیقه‌ ای، روش‌ های آموزشی ناقص، رویکرد تحقیرآمیز و رفتارهای توهین ‌آمیز نسبت به هنرجویان، تبعیض ‌ها و تخلف ‌ها در شیوه ی معرفی برخی نوآموزان جهت صدور بیمه ی هنرمندان، ترویج نوعی ساده‌ انگاری و کاهلی در تولید فیلم، و از طرفی سخت‌گیری ‌های غیرضروری، زیان‌ آور و بسیار عجیب، به دفع هنرجویان و از بین بردن انگیزه ‌های آن ‌ها برای حضور در سینمای کوتاه منجر شد و آثار زیان بار این روش مدیریت بسیار سخیف هنوز هم در بین هنرجویان و علاقه‌ مندان سینمای کوتاه دیده می ‌شود.

او تصریح کرد: جالب این است که در طول این سال ‌ها به دلیل عدم نظارت بر شیوه ی مدیریت برخی دفاتر، هیچ کدام از مسئولان عالی رتبه ی انجمن، حتی از سوءمدیریت برخی از مدیران زیرمجموعه ی خود اطلاع پیدا نمی ‌کردند و احیانن اگر هم اطلاع پیدا می‌ کرده‌اند برای اصلاح این مسایل و مشکلات مدیریتی هیچ گونه اقدامی نمی‌ کردند. نوعی "میان مایگی" رواج پیدا کرده بود که البته با آمدن دولت تدبیر و امید، بوی تغییری مؤثر در شیوه ی مدیریت کلان انجمن به مشام رسید. آن‌ ها رفتند و دیگرانی که آمدند توهم و قصدی برای اختراع دوباره ی چرخ سینما در سر ندارند.

کارگردان فیلم کوتاه "برای او" بیان کرد: امیدوارم با مدیریت جدید انجمن سینمای جوانان ایران، روح تازه ‌ای در کالبد مدیریتی این نهاد فرهنگی و هنری مهم کشور دمیده شود. من به عنوان یکی از اعضای انجمن سینمای جوانان ایران به این تغییر بسیار امیدوارم. حالا وقت آن فرارسیده  است که بنیان تفکرات فرسوده و کم مایه و مدیریت‌ های بی ثمر و حتی زیان ‌آور این سال ‌ها در برخی دفاتر انجمن برچیده شود. سینمای کوتاه به اندیشه ‌های بلند نیازمند است. این اندیشه در مدیریت جدید انجمن سینمای جوانان ایران دیده می ‌شود. گام ‌های مؤثری در جهت رفع مشکلات و موانعی که سینمای کوتاه، هنرجویان و فیلم‌سازان این عرصه را آزار می ‌دهد برداشته شده است.

وی با اشاره به این که تداوم در این برنامه‌ ریزی ‌ها و اجرای کارآمد روش ‌های مدیریتی صحیح می‌ تواند به سینمای کوتاه کشور روح تازه‌ای در اندیشه و دانش سینمایی بدمد گفت: باید برای هنرجویان و فیلم‌سازان جوان چشم ‌انداز روشنی تعریف کرد و آن ‌ها را نسبت به مسیری که دشواری ‌های خاص خود را دارد آگاه کرد و در این راه به آن‌ ها مشاوره‌ های مفید داد، استعدادهای آن‌ ها را شناسایی کرد و آن ‌ها را از آموزش‌ های تکمیلی و تخصصی بهره‌ مند کرد. باید سازوکاری طراحی کرد که درصد خطا و اشتباهات برخی مدیران دفاتر شهرستان ‌ها را تا حد ممکن به صفر برساند و اجازه نداد که اشتباهات یک مدیر یا سرپرست برخی دفاتر سرنوشت هنری یک جوان هنرجو را به شکل دیگری رقم بزند.

سبزقبا با بیان این که آن چه در مدت مدیریت جدید انجمن شاهد بوده‌ ایم تغییراتی مؤثر و مثبت را در مجموعه ی  سینمای کوتاه کشور نوید می ‌دهد افزود: امیدوارم این تغییرات به شکل مداوم و مستمر ادامه پیدا کنند و روح تازه ‌ای در کالبد سینمای کوتاه دمیده شود. انجمن سینمای جوانان ایران ظرفیت معرفی فیلم‌سازانی که به مهارت، هنر و دانش سینمایی مجهز باشند را داراست. این ظرفیت ‌های پنهان باید به واسطه ی برنامه ‌ریزی‌ های صحیح در مدیریت این مهم‌ ترین نهاد آموزشی سینمای کوتاه کشور آشکار و هویدا شود. هنوز هم می‌ توان انتظار داشت تا انجمن سینمای جوانان ایران در آینده ‌ای نزدیک فیلم‌سازان مهمی به سینمای ایران معرفی کند.

در ایسنای خوزستان بخوانید.

 یا حق.   


برچسب‌ها: سید مرتضی سبزقبا, گفت و گو با ایسنا, درباره ی انجمن سینمای جوانان ایران
+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت  ۱۸:۲۸ بعد از ظهر  توسط  سید مرتضی سبزقبا  | 

                سید مرتضی سبزقبا-عکس از حجت کایدخورده- طرح از سید مرتضی سبزقبا

آن چه برمی ­شمرم مشخصن همانی ­ست که باید بگویم. هیچ تعبیر و تفسیر دیگری ندارد. دلیل واضح ­اش هم همین نکته ­ی ساده است که: " ...". نه اجازه بدهید توضیح بدهم بعد به این جمله هم خواهم رسید. جمله ­ای که به جای ­اش "سه نقطه" گذاشتم و فعلن گفتن ­اش را به تأخیر می ­اندازم تا ابتدا مقدمات ­اش را بنویسم.

همیشه و در طول این سال ­ها همراه و همدل­ ام بوده و در برابرم آئینه­ ای بوده تمام قد. در بزنگاه­ های دشوار زندگی، کنارم بوده و به موازات من سختی­ ها و مصائب زیستن را با من بر دوش گرفته است و آرام و پیوسته پا به ­پای من از کوچه ­پس ­کوچه های زندگی عبور کرده است. هیچ ­وقت از مصائب و دشواری­ های زندگی من نهراسیده است و تنهای ­ام نگذاشته است. همواره آن بوده که باید باشد، نه کمتر و نه بیشتر. هیچ ­وقت به من دروغ نگفته است. او در زندگی من، جای کسی را پُر نکرده است. او نیامده که جای خالی تنهائی ­های مرا یا شکست­ های احتمالی مرا پُر کند. او نیامده که خلوت مرا به هم بریزد. وقتی یک دوست انتخاب می­ کنیم معنای ­اش آن نیست که دوست دیگری را به جای دوست جدید، از فهرست "دوست"­های ­مان خط بزنیم. هیچ­ کس در زندگی ­مان، جای کس دیگری را پُر نمی­ کند. اگر درست بیاندیشیم و درست انتخاب کنیم، از این جایگزینی ­های بی ­ثمر پرهیز می ­کنیم. آن چه را که برشمردم مشخصن همانی ­ست که باید می ­گفتم. تعبیر و تفسیر دیگری ندارد و حالا می­ توانم جای خالی آن "سه نقطه" را با یک جمله پُر کنم و آن هم این که: "نقش خیال، در زندگی من همیشه و در طول این سال ­ها در جای خودش قرار گرفته است نه در جای هیچ چیز دیگری."

"نقش خیال" برای آن متولد نشده است که لحظه­ های تنهائی مرا پُر کند. حضور من در فضای مجازی به این دلیل نبوده که از تعداد آدم ­های زندگی غیرمجازی ­ام کم شده باشد و احیانن با این شیوه، کوشیده باشم بر تعداد آدم ­های پیرامون ­ام بیافزایم. البته واضح است که در فضای مجازی با افراد مختلفی آشنا شده ­ام که برخی ­های ­شان به دوستی­ های پایدار و رفاقت ­های صمیمانه ­ای تبدیل شده­ اند، اما سخن این است که چیزی را در دنیای واقعی از دست نداده­ ام تا در دنیای مجازی به دست بیاورم. اساسن "نقش خیال" جای هیچ کس و هیچ چیز دیگری را برای من پُر نکرده است، در نتیجه در طول این سال ­ها هیچ ­وقت از من دور نشده است یا من از آن دور نشده ­ام. زیرا وجود "نقش خیال" را نه تسلائی از سر تنهائی می­ دانسته ام و نه جبران خسارتی بابت یک شکست. حضور "نقش خیال" در زندگی من نه تفریح من بوده و نه قرار بوده برای ­ام معجزه کند.

 آن چه بعضی دوستان درباره ­ی وبلاگ شخصی ­شان انجام داده ­اند را نمی ­پسندم. این که بعضی ها تصور می ­کنند با این وبلاگ و در این فضا می ­توان تمام مشکلات شهر، استان و کشورمان را برطرف کنیم ساده ­انگارانه به نظر می ­رسد. البته قطعن درباره ­ی این که می ­توان از این روش مثل خیلی روش­ های اجتماعی دیگر( نه کمتر و نه بیشتر)، برای بهبود شرایط جامعه از هر حیث استفاده کرد، شکی نیست. من خود در طول این سال ­ها هم با همین دیدگاه درباره ­ی ناهنجاری­ های جامعه نوشته ­ام و از این پس هم خواهم نوشت. از طرفی این که بعضی دوستان دیگر هم پس از حضور در فضای مجازی، هیچ برنامه و راهبردی برای وبلاگ­ شان طراحی و اجرا نمی ­کنند و انگار از سر تفریح و یا به خاطر این که از قافله ­ی حضور در فضای مجازی عقب نمانند وبلاگ راه ­اندازی کرده اند اما ماه به ماه، از آن بهره ­ای نمی ­برند را نیز بی ­ثمر و بی­ فایده می­ دانم. هیچ آدمی کار بی ­ثمر انجام می­ دهد واقعن؟ شاید هم این دوستان از ابتدا تصور کرده ­اند که با راه ­اندازی یک وبلاگ می­ توانند کارهای بزرگی انجام بدهند و یا با آن می ­توانند جای خالی چیزی را در زندگی ­شان پُر کنند، و چون خیلی زود متوجه شده ­اند که وبلاگ و اساسن فضای مجازی آن چیزی نبوده که تصور می­ کرده ­اند، سرخورده شده­ اند و وبلاگ و فضای مجازی را به امان خدا رها کرده­ اند و عطای­ اش را به لقای ­اش بخشیده­ اند. اگر این چنین باشد معلوم می ­شود که این دوستان اساسن از همان ابتدا تصور درست و تحلیل صحیحی درباره­ ی فضای مجازی نداشته­ اند.

برای من "نقش خیال" از این زاویه همواره ارزشی داشته که می­ تواند چیزهای دیگر زندگی، برای ­ام داشته باشند. مثل دوستانی که در زندگی ­ام حضور دارند و بابت وجودشان بسیار خرسندم و خدای مهربان را بسیار شاکرم. "نقش خیال" دقیقن همانی بوده که از آن انتظار داشته ­ام. نه زنگ تفریح من بوده است (که به بهانه ­ی بهانه­ های زندگی رهای ­اش کنم) و نه قرار بوده با آن تمام مشکلات عالم را برطرف کنم (که به این دلیل وقت بی ­شماری را برای ­اش صرف کنم). تأثیرش در زندگی ­ام را خوب می ­دانم. حتا راست ­اش می ­دانم که حضورش در جامعه هم بی ­تأثیر نبوده است و از این حیث خوشحال­ ام که بی ­ثمر و بی ­فایده نیز نبوده است. نقشِ "نقش خیال" در زندگی من روشن است و برای این که به "نقش خیال" بپردازم چیزی از زندگی در دنیای واقعی را از دست نداده ام. "نقش خیال" را جایگزین چیز دیگری در زندگی ­ام نکرده­ ام که مثلن انزوای شخصی یا شکست­ های احتمالی ­ام را با آن جبران کنم. "نقش خیال، در زندگی من همیشه و در طول این سال­ ها در جای خودش قرار گرفته است نه در جای هیچ چیز دیگری."

به پاس این همه سال بودن ­ات در زندگی ­ام وظیفه­ ی خود می­ دانم که در گوش ­ات جمله ­ای را زمزمه کنم و آن این که:

نقش خیال من! تولد 8 سالگی ­ات مبارک باد!

یا حق.


برچسب‌ها: سید مرتضی سبزقبا, هشت سالگی وبلاگ من, نقش خیال
+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت  ۱۳:۳۲ بعد از ظهر  توسط  سید مرتضی سبزقبا  | 

   

"خشونت" در دنیای ما به شکل فزاینده ای گسترش پیدا کرده است. حالا دیگر نه لزومن به واسطه ی وسایل ارتباط جمعی و نه لزومن به خاطر در دسترس بودن امکانات ارتباطی وسیع تری چون شبکه های مختلف تلویزیونی، سایت های خبری و شبکه های اجتماعی و حتی گوشی تلفن همراه از اتفاقات خشن و رخدادهای خشونت بار آگاهی پیدا می کنیم، بل که به سبب گسترش اعمال خشن و نیز ترویج ادبیات خشونت طلبانه در پیرامون مان، "خشونت" بیش از هر زمان دیگری در زندگی ما جریان دارد و همچون رودی سیل آسا، ذهن و روح و روان و رفتار و گفتار ما را در معرض خطری جدی قرار داده است.

"خشونت" عرصه های مختلف زندگی ما را تهدید می کند و گاه متأسفانه ما را به شدت اسیر خویش می کند. گاهی انسان ها آنچنان در گیرو دار زندگی، عرصه را به "خشونت" وامی گذارند که خشونت فیزیکی، روانی، عاطفی و کلامی، زوایای مختلف زندگی شان را دربرمی گیرد. مصادیق بسیاری پیرامون ما وجود دارد که وجود "خشونت" در رفتار و گفتار ما را به اَشکال مختلف به اثبات می رساند.

از طرفی استفاده ی نادرست از ابزارهای زندگی مدرن به خصوص وسائل مختلف ارتباط جمعی به مثابه ی ابزاری برای انتقال خشونت به شیوه های مختلف بر خشونت جاری در تار و پود جامعه ی ما افزوده است. این که فردی خبر سگ کشی بی رحمانه ی اخیر را از منبعی خبری و موثق برای آگاهی از آن بخواند، بسیار متفاوت تر از آن است که شخصی کلیپ این عمل غیرانسانی را در گوشی تلفن همراه خود ذخیره کند و گاه به گاه در شب­نشینی های دوستانه یا خانوادگی به شکل تفریحی برای این و آن نمایش بدهد و کم­ کم قبح این عمل غیرانسانی را بشکند و مستقیم یا غیرمستقیم به تبلیغ خشونت بپردازد. بین شخصی که با استفاده از فضای مجازی به نقد و بررسی شرایط فرهنگی و هنری موجود می پردازد، از زمین تا آسمان فرق است با آن­ کس که با همین وسیله با ادبیاتی نامحترمانه و با بهره گیری از ناسزا و توهین و افتراء خشونتی آشکار را ترویج می دهد. اولی در فرهنگ نقد آثار هنری و ارتقاء فرهنگ و هنر قدم مفیدی برداشته و دومی در ترویج بی ادبی و شکستن قبح خشونت کلامی قلم­فرسائی کرده است.

"خشونت" تعریف گسترده ای دارد. بی احترامی به همنوع خود، بی توجهی عاطفی به کودکان، ایجاد فضای روانی و روحی ناامن در روابط اجتماعی به واسطه ی ابزارهائی غیراخلاقی همچون دروغ، تهمت، افتراء و ناسزا، نامهربانی با حیوانات، جانداران و طبیعت پیرامون، عدم رعایت قوانین راهنمائی و رانندگی، همه و همه فقط بخش اندکی از خشونت پیدا و پنهانی ست که در جامعه ی ما به وفور یافت می شود و ذهن و روح و روان ما را به شدت آزار می دهد.

ما عادت کرده ایم بی آن که بدانیم در ترویج "خشونت" نقش داشته باشیم. گاه نمی دانیم و یا نمی خواهیم بدانیم که سهم هر یک از ما در ترویج خشونتِ پیدا و پنهانِ موجود در جامعه به چه میزان است؟ هر یک، دیگری را به خشونت متهم می کنیم و خود را از آن چه که عمل خشونت­ آمیز می دانیم و می شناسیم مبرا فرض می کنیم. این نکته دقیقن به شیوه ی زیستن، و سیر و سلوک شخصی ما در زندگی، بستگی و وابستگی مستقیم دارد. آن کس که در فضای مجازی با نام مستعار به این و آن حمله می کند و شکست ها، حسرت ها و عقده های خود را به بهانه ی نقد دیگران، به شکل طعنه و کنایه، و کوچک شمردن موفقیت های آن ها و گاه بی احترامی و بی ادبی به حریم هنری و شخصی افراد بروز می دهد، به طور مستقیم به ترویج "خشونت" کمک کرده است. این موضوع از شیوه ی زیستن اینگونه افراد نشأت گرفته است. این افراد آن چه را که در خود ذخیره کرده اند به شکل نیروئی منفی به نام "خشونت" به اَشکال مختلف در جامعه و فضای پیرامون خود پراکنده می کنند. فراموش نکنیم که ما آنگونه زندگی می کنیم که می اندیشیم. شیوه ی زندگی ما، در انتشار نیروی خیر و یا در گسترش نیروی شر به طور مستقیم دخالت دارد. اگر نگران افزایش خشونت پیدا و پنهان موجود در جامعه ی خویش هستیم، هر کدام از ما فقط به سهم خود در کنترل و جلوگیری از گسترش "خشونت" بکوشیم. بکوشیم سهم خود در ارتقای سطح سلامت روانی و عاطفی جامعه را کوچک نشماریم.

"خشونت" گستره ی وسیعی از رفتارهای نابهنجاری را در برمی گیرد که ذهن و روح و روان انسان ها را می آزارد. "خشونت" لزومن یک عمل فیزیکی خشن نیست که آن هم هست البته. چرا فقط هر وقت مسأله ای غیرانسانی همچون سگ کشی بی رحمانه ی اخیر اتفاق می افتد، نگران افزایش خشونت در جامعه می شویم؟ تعریف "خشونت" را به این گونه رفتارها تقلیل ندهیم. "امر خشن" گاه گفتن یک دروغ است. "خشونت" گاه خیانت یک دوست به دوست دیگر است. البته که آن رفتار غیرانسانی سگ کشی بی رحمانه نیز "خشونت" است و آدمی باید از "خشونت" به هر شکلی که باشد بپرهیزد، اما "خشونت" تعریف گسترده تری دارد. به تعریف گسترده ترش بیاندیشیم و همه ی ما به اندازه ی سهم مان از ترویج "خشونت" در خانواده و جامعه ی خویش جلوگیری کنیم.

یا حق.       


برچسب‌ها: سید مرتضی سبزقبا, درباره ی خشونت و مفهوم آن در جامعه
+ نوشته شده در  شنبه پنجم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت  ۱۰:۵۴ قبل از ظهر  توسط  سید مرتضی سبزقبا  | 


     جشنواره ی ملی فیلم کوتاه سما

     سید مرتضی سبزقبا در اختتامیه ی نخستین جشنواره ی ملی فیلم کوتاه سما

آئین اختتامیه ی نخستین جشنواره ی ملی فیلم کوتاه سما جمعه 28 فروردین ماه 1394 در فرهنگسرای اندیشه ی تهران برگزار شد و طی آن برگزیدگان جشنواره معرفی شدند و مورد تقدیر قرار گرفتند.          

فیلمنامه های "روی جاده ی برفی" و "قاصدک" هر دو نوشته ی سید مرتضی سبزقبا جایزه ی سوم بهترین فیلمنامه، دیپلم افتخار و جایزه ی نقدی نخستین جشنواره ی ملی فیلم کوتاه سما را دریافت کردند.

همچنین هیئت داوران این جشنواره فیلمنامه های یاد شده را مستحق دریافت حمایت مالی برای تولید اثر دانست.  

فیلمنامه ی "روی جاده ی برفی" پیش از این برنده ی لوح تقدیر بهترین فیلمنامه از چهل و هشتمین جشنواره ی منطقه ای سینمای جوان خرم آباد، برنده ی جایزه ی دوم بهترین فیلمنامه ی پنجمین جشنواره ی فیلمنامه نویسی رضوی قزوین، برنده ی لوح تقدیر و جایزه ی سوم بهترین فیلمنامه ی کوتاه هفتمین جشنواره فیلم مستند و فیلمنامه نویسی رضوی تهران و نیز کاندیدای دریافت جایزه ی بهترین فیلمنامه در دومین جشنواره ی ملی فیلم کوتاه حسنات اصفهان شده است. همچنین فیلمنامه ی "قاصدک" نیز پیش از این در بخش مسابقه ی پنجاه و دومین جشنواره ی منطقه ای سینمای جوان اروند حضور داشته است.

گفتنی ست که فیلمنامه ی "روی جاده ی برفی" نوشته ی سید مرتضی سبزقبا، دو بار در قالب کتاب "برگزیده ی فیلمنامه های دومین جشنواره ی ملی فیلم کوتاه حسنات" و همچنین کتاب "فیلم نوشت 3 " که دربرگیرنده ی فیلمنامه های برتر "جشنواره های منطقه ای" و "چهارمین جشنواره ی نماز و نیایش به روایت دوربین" است، منتشر شده است.

لازم به ذکر است که داوری بخش مسابقه ی فیلمنامه نویسی جشنواره را آقایان محمد رضا گوهری، پرویز شیخ طادی و مجید شاه حسینی برعهده داشته اند.

نخستین جشنواره ی ملی فیلم کوتاه سما با موضوع "سبک زندگی ایرانی و اسلامی" از 22 تا 28 فروردین ماه 1394 به همت مؤسسه ی فرهنگی و هنری شهید آوینی، در سینما فلسطین تهران برگزار شد.

گزارش تصویری خبرگزاری مهر از آئین اختتامیه ی نخستین جشنواره ی ملی فیلم کوتاه سما
در صدا و سیمای مرکز خوزستان بخوانید.
در ایسنای خوزستان بخوانید.
در خبرگزاری مهر بخوانید.
در نور خوزستان بخوانید.
در خوزنیوز بخوانید.
در خوزنا بخوانید.
در میزان بخوانید.
در ایکنا بخوانید.

یا حق.


برچسب‌ها: سید مرتضی سبزقبا, فیلمنامه ی روی جاده ی برفی, فیلمنامه ی قاصدک, نخستین جشنواره ملی فیلم کوتاه سما, تهران
+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم فروردین ۱۳۹۴ساعت  ۲۳:۵۵ بعد از ظهر  توسط  سید مرتضی سبزقبا  |